هرچه بادآباد

بوته خاری در دشت

زمزمه میکند در باد

رمز آزاد زیستن را

و اینکه هرچه باداباد

روی شقیقه ات فشاری ده

برای زمزمه ساز کردن

 نسیم کافی نیست

ترس مرگ شكفتن است

و پايان روییدن يك برگ

تا لحظه هاهست که بمیرند

 بیا درخت شویم.